نمايش تك نوشته ( اين نوشته بخشي از يك رشته گفتگو است - براي مشاهده گفتگوي اصلي بر عنوان گفتگو در قسمت مقابل كليك نمائيد )
قديمي Saturday 28 December 2019   #500
عبدالعلی69
عضو ثابت
 
نشان عبدالعلی69
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2013
مكان: نعیم
پاسخ‌ها: 20,733
ج: معنای تمسک به قرآن ، نفی سنت نیست

پست 2591


نقل قول:
در اصل توسط ghanet نوشته شده است

از آیات نورانی قرآن بخوبی می توان فهمید که پیامبر عزیزمان قبل از بعثت، پیرو هیچ یک از کتابهای آسمانی نبوده و اطلاعی از محتوای آنها نداشته و از این بابت در غفلت به سر می برده است.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ هَٰذَا الْقُرْآنَ وَإِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الْغَافِلِينَ
ما بهترین داستانها ( و انباء رسولان گذشته) را بواسطه همین قرآن که به تو وحی می کنیم، بر تو حکایت می نماییم در حالی که پیش از این قطعاً از آنها بی اطلاع بودی و چیزی نمی دانستی.

این یعنی چه؟ یعنی اینکه پیامبر عزیزمان پیش از بعثت از کتابهای آسمانی غافل بوده
....
hosyn
جهل غیر از غفلت است، و این ترجمه غلط است، چون نیاز به توضیح نیست که غفلت نسبت به متعلق آن معنا میشود، غفلت از خدا، کفر است، و غفلت از یاد خدا، نسیان است، و غفلت از موجود، عدم حضور در حوزه خودآگاه ذهن است، و جهل با اینها فرق دارد.

در آیه ۱۰۲ سوره مبارکه نساء میفرماید: کفار دوست دارند که شما در حال جنگ وقتی مشغول نماز میشوید از اسلحه خودتان غافل شوید و به شما حمله کنند، لو تغفلون عن اسلحتکم، آیا غافل شدن از اسلحه معنای گمراهی و ضلالت میدهد؟ خیر، چرا؟ چون غفلت باید دید نسبت به چه چیزی مطرح است، و به همان نسبت معنا پیدا میکند، و همچنین قرآن میفرماید:

وَ اذْكُرْ رَبَّكَ في‏ نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خيفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلينَ (الأعراف 205)

ای پیامبر ما از غافلین مباش، آیا یعنی از گمراهان و کافرین مباش؟! خیر، بلکه یعنی از کسانی نباش که فراموش کردند یاد خدا را در این وقتها، چون غفلت در اینجا مقابل (و اذکر) است.

در این آیه ۳ سوره مبارکه یوسف هم، مقابل غفلت، کاملا روشن است، وحی کردیم بر تو، و قبل از این وحی، غافل بودی از این وحی، و معنا کاملا واضح است، حال قبل از وحی، با حال بعد از وحی، تفاوت دارد.

در تعبیر آیه به ضمیر ه در قبله دقت کنید: اوحینا الیک هذا القرآن، من قبله، که متعلق غفلت را کاملا روشن میکند، که قبل از این وحی، از مفاد این وحی، غافل بودی، و نه جاهل.

اما نکته‌ای که برای اولو الالباب روشن ضمیر، بهت‌آور است، اشاره آیه، توسط کار گرفتن لفظ غفلت است، غفلت، عدم حضور در خودآگاه ذهن است، آیا اگر به کسی خبر دهید مطلبی را که هیچ از آن نمیداند، صحیح است بگویید تو را از غفلت در آوردم؟ مثلا به کسی میگویید: ابرخس حدود ۱۵۰ سال قبل از میلاد حرکت تقدیمی محور زمین را کشف کرد، آیا میتوانید بگویید: دیدی غافل بودی و من تو را از غفلت در آوردم؟ یا باید بگویید: من تو را از جهل در آوردم؟

آیات متعدد از جمله همین آیه، اشاره میکند که قبل از نزول وحي، پیامبر خدا ص همه محتوای وحی را میدانستند، و نزول وحی برای احضار خداوند متعال آن را در صحنه ذهن عادی حضرت است، و ذهن غیر عادی، قبل از نزول وحی، میتوانست قرآن را قرائت کند، کما اینکه تمام معصومین ع چنین بودند، وقتی قنداقه امیر المؤمنین ع را به دست پیامبر دادند، سوره مؤمنون را قبل از نزولش خواندند: قد افلح المؤمنون... و حضرت جواب دادند: ... فیمتارون...

لسان قرآن در بسیاری از آیات، لحن یادآوری است، مثلا اذکر فی الکتاب مریم) است، یاد کن در کتاب، مریم را! آیا نزد آگاهان، رساتر از این تعبیر برای نشان دادن حال پیامبر خدا ص نسبت به نزول وحی، میتوان کرد؟!
__________________
اللهم صل علی محمد وآ ل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
اللهم صل علی فاطمة وابیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها ان تصلی علی محمد وآل محمد
قال رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم :عنوان صحیفة المؤمن حب علی بن ابی طالب علیه السلام
یا مرتضی علی مددی" وهوالعلی العظیم "1001 ,اللهم عجل لولیک الفرج
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له علی ذلک اللهم العنهم جمیعا بعدد ما احاط به علمک وبعدد فضائل امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام وبعدد رذائل اعدائه
اللهم العن قاتلی فاطمة الزهراء
عبدالعلی69 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول